Deze documentaire volgt Bram in zijn poging om dichter bij zichzelf én zijn zoon te komen. Dat proces staat niet los van zijn eigen geschiedenis: hij groeide op zonder echt gezien te worden door zijn ouders. In de gesprekken die we volgen, wordt langzaam zichtbaar hoe diep dat heeft doorgewerkt. Zijn zoektocht gaat over erkenning, over schaamte en over de vraag wat liefde eigenlijk is wanneer je die nooit vanzelfsprekend hebt gevoeld.

Gaandeweg ontdekt Bram dat zijn verlangen naar succes, discipline en trots niet alleen van hemzelf is, maar een echo van zijn jeugd. Pas wanneer hij durft te kijken naar wat hij zelf heeft gemist, ontstaat er ruimte om anders te gaan staan in het contact met zijn zoon. Minder voorwaardelijk. Minder vanuit tekort. Iets meer vanuit menselijkheid.

Kan Bram de cirkel doorbreken? En wat betekent dat voor iedereen die worstelt met de erfenis van niet-gezien zijn?